เรื่องราวดีๆ*-*
---------------------------------------------------------
เรื่องมันมีอยู่ว่า ขณะที่พิกเล็ทเดินตามหมีพูห์ไปต้อย ๆ
รองเท้าคู่เล็ก ๆ ย่ำไปบนหิมะเคียงข้างกับรอยเท้าของพูห์ไปตลอดทาง
เป็นความอบอุ่นใจที่ทั้งสองทิ้งเอาไว้เบื่องหลัง ทั้งคู่คงเดินมาด้วยกัน
และคงไม่ได้คุยอะไรกันเลย พิกเล็ทเลยต้องขอเสียงด้วยการเรียก "พูห์"
เมื่อพูห์ขานรับและถามกลับว่า "มีไรหรือพิกเล็ท " พิกเล็ทกลับเกาะมือพูห์
ไว้ก่อนตอบว่า "เปล่าไม่มีอะไรแค่อยากมั่นใจว่าเราเดินมาด้วยกันเท่านั้น
เอง" ภาพนี้ ถ้อยสนทนานี้ เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง
สังเกตไหมว่าพูห์เดินนำหน้า
ควรเป็นพูห์มากกว่าที่ขอเสียงจากพิกเล็ท ว่ายังเดินตามตัวเองมาหรือไม่ นั่น
หมายถึงว่าเป็นความกังวลในใจพิกเล็ทเอง ที่เกรงว่าพูห์จะลืมเพื่อนตัวเล็ก ๆ
อย่างเขา ในชีวิตเราทุกคน คงเคยผ่านพบมิตรภาพแสนดี แต่มีกี่คนที่รักษา
เอาไว้ได้คงมั่นไม่หวั่นไหว วันคืนแห่งชีวิตกลืนกินและฉุดดึงเรารุดไป หัน
กลับมามองข้างหลังอีกที อาจจะเศร้าใจ หากพบว่าคนที่เราไว้ใจ ไม่เดินตาม
เรามาอีกแล้ว ไม่อยากตามหลังกลัวตามไม่ทัน กลัวเธอทำฉันหล่นหาย
ไม่อยากเดินข้างหน้าเพราะเกรงว่าฉันจะลืมเธอ อยากให้เราเดินเคียงกันไป
อยากอุ่นใจมั่นใจว่าตลอดการเดินทางชีวิตอันยาวไกล
"เรายังมีกันและกันไปตลอดทาง"
Add as a Friend
Send Message
Leave Comment
Add to Favorites
Give 'em Five
Report Abuse
