ป ณิ ธ า น ข อ ง ค ว า ม รั ก
ความจริงก็คือในขณะที่เราคิดถึงคนๆนึงตลอดเวลา เค้าคนนั้นอาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็
ได้และบางครั้ง ก็อาจมีคนคิดถึงเราโดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน
บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการที่ได้รู้ ความจริงที่ว่า...สิ่งที่
เราคิดทั้งหมด...มันคือความฝัน ของเราเพียงคนเดียว ฉะนั้นก็ไม่แปลกที่คนส่วน
ใหญ่เลือก จ่อมจมกับความฝันมากกว่าการได้รู้ความจริง
การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้าไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...เราอาจ เป็นที่ 2 ซึ่งมันก็
ยังดีกว่า 3 หรือ 4 ...และหากเราเป็น ที่ 10 ในใจเค้า..ก็ขอให้คิดว่า...ดีกว่า
เราไม่มีความสำคัญ อะไรเลยในใจเค้า
มันอาจต้องมีน้ำตาบ้างในการยอมรับความจริงที่ว่า..เราไม่ใช่ ที่ 1 ... แต่โปรด
จำไว้เถอะว่า... หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ ออกมาดังๆว่า..ชั้นเหนื่อยเหลือ
เกินแล้วโปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้..จงชอบต่อไปเถอะ
การรักใครซักคนไม่ต้องการความพยายาม...... การตัดใจต่างหากที่ต้องใช้ความพยายาม
อย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่าความสุขยามที่คุณได้ สบตาเขา กับ ความ
ทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเขา อันไหนมันหนักหนากว่ากัน...
อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเค้าสายเกินไป........ อย่าโทษเขาที่ไม่มีใจให้..... อย่า
โทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกันแต่ไม่ได้ทำ ให้เราใจตรงกัน....
จงยิ้มให้กับตัวเองที่ อย่างน้อยถึงจะพบเขาสายไปแต่ก็ยังได้พบ..... ยิ้มให้เขา
ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามาแต่ก็ยังได้รับ ใจเราไป...ยิ้มให้กับโชคชะตาที่ถึงไม่
ได้ทำให้ เรารักกัน..แต่ทำให้เรารู้จักกัน
คุณควรดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง..คุณได้เจอคนที่คุณ อยากเก็บรอยยิ้มเขาไว้คน
เดียว คนที่คุณใส่ใจกว่า ตัวคุณเอง.คนที่ทำให้คุณหัวเราะเเละร้องไห้ได้ มากมาย.....
คนที่เพียงแค่ยิ้มของเขาเปลี่ยนวันที่หม่นหมอง ให้กลายเป็นสดใส...
เท่านี้มันก็ควรเพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ..???
แค่ได้เห็นคนที่เรารักได้หัวเราะ อยู่กับใครซักคนที่เขารักมากที่สุด.....นั่นแหละ
คือออ...ความสุขของการได้รักอย่าง จริง ใจ ^_^